به گزارش شهرآرانیوز، بازار جهانی نفت همچنان تحت تأثیر اختلالات عرضه در خاورمیانه، وضعیت صادرات کشورهای حاشیه خلیج فارس و تحولات مربوط به جنگ ایران قرار دارد. بر اساس گزارش رویترز، بخش قابل توجهی از تولیدکنندگان خلیج فارس همچنان پایینتر از سهمیههای رسمی خود تولید میکنند؛ بنابراین فاصله محسوسی میان سقف تولید روی کاغذ و حجم واقعی نفتی که به بازار میرسد، وجود دارد.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، عربستان سعودی، روسیه، عراق، کویت، قزاقستان، الجزایر و عمان در حال بررسی حفظ سطح فعلی تولید برای ماه نوامبر هستند. این همان هفت کشوری هستند که در سالهای گذشته بخشی از کاهش عرضه داوطلبانه اوپکپلاس را برعهده داشتهاند و اکنون نقش اصلی را در تصمیمگیری ماهانه درباره سطح تولید ایفا میکنند.
یکی از مهمترین عوامل، شرایط نامطمئن عرضه در خاورمیانه است. اختلالات ناشی از درگیریهای منطقهای باعث شده برخی اعضای اوپکپلاس نتوانند به سقفهای تولید تعیینشده برسند. رویترز گزارش داده است که تولید هفت عضو اصلی در ماه اوت حدود ۲۵ میلیون بشکه در روز بوده؛ رقمی که نسبت به ژوئیه افزایش داشته، اما همچنان حدود ۵ میلیون بشکه در روز پایینتر از سطح پیش از آغاز درگیریها قرار دارد.
از سوی دیگر، صادرات نفت منطقه در حال بازیابی است. افزایش جریان صادرات میتواند بخشی از فشار کمبود عرضه را کاهش دهد، اما همزمان وضعیت مذاکرات منطقهای و تحولات مربوط به ایران همچنان یکی از متغیرهای مهم بازار نفت محسوب میشود. رویترز در پایان سپتامبر گزارش داد که قیمت نفت برنت به حدود ۱۰۳.۵۰ دلار در هر بشکه رسیده بود، در حالی که نفت وستتگزاس اینترمدیت آمریکا حدود ۹۰.۴۲ دلار معامله شد.
ثابت نگه داشتن سقف تولید نوامبر به این معنا نیست که اوپکپلاس تمام کاهشهای قبلی خود را حفظ کرده است. این ائتلاف طی ماههای گذشته بخشی از کاهش عرضه داوطلبانهای را که از سال ۲۰۲۳ اجرا شده بود، بهصورت تدریجی به بازار بازگردانده است.
بر اساس گزارشهای اوپک، هفت کشور عضو این گروه در سال ۲۰۲۶ بخشی از کاهش داوطلبانه ۱.۶۵ میلیون بشکهای در روز را مرحلهبهمرحله لغو کردهاند. در نتیجه، افزایش تولید در ماههای گذشته عمدتاً در چارچوب همین برنامه بازگرداندن عرضه انجام شده است.
موضوع مهم دیگری که بر تصمیم فعلی سایه انداخته، تعیین سهمیههای تولید برای سال ۲۰۲۷ است. اوپکپلاس در حال انجام یک بررسی مستقل درباره ظرفیت پایدار تولید اعضای خود است تا از نتایج آن بهعنوان مبنای تعیین خطوط پایه تولید در سال آینده استفاده کند.
با این حال، رویترز در ۲ اکتبر گزارش داد که این بررسی به دلیل اختلال در پروژههای توسعه ظرفیت نفت در خاورمیانه و مشکلات مربوط به ارائه اطلاعات از سوی برخی کشورها به تعویق افتاده است. بر اساس این گزارش، تکمیل بررسی که ابتدا برای پایان سپتامبر برنامهریزی شده بود، اکنون احتمالاً تا اواسط نوامبر طول خواهد کشید.
این تأخیر اهمیت زیادی دارد؛ زیرا ظرفیت برآوردشده هر کشور میتواند در مذاکرات مربوط به سهمیههای آینده نقش تعیینکنندهای داشته باشد. کشورهایی که ظرفیت تولید بالاتری دارند، طبیعتاً خواهان سهمیههای بیشتر خواهند بود، در حالی که ارزیابی پایینتر ظرفیت میتواند به محدود شدن سقف تولید برخی اعضا منجر شود.
بازار نفت اکنون بیش از آنکه صرفاً به رقم رسمی سهمیههای اوپکپلاس واکنش نشان دهد، به میزان واقعی عرضه نفت و وضعیت صادرات خاورمیانه توجه دارد. به همین دلیل، ثابت ماندن سهمیههای نوامبر الزاماً به معنای کاهش فوری عرضه جهانی نیست؛ بهخصوص که برخی اعضا در حال حاضر نیز پایینتر از سقفهای تعیینشده تولید میکنند.
با این حال، تثبیت سهمیهها میتواند پیام مهمی برای معاملهگران داشته باشد: اوپکپلاس در شرایط فعلی تمایل ندارد با افزایش بیشتر تولید اسمی، فشار عرضه بر بازار را افزایش دهد. از سوی دیگر، هرگونه بهبود پایدار در صادرات خاورمیانه یا کاهش تنشهای منطقهای میتواند اثر این تصمیم را بر قیمتها محدود کند.