خاطرات
| شهرآرانیوز 
اصلا عید با شیرینی و آجیلش عید میشود. اینکه عید داشته باشی و هیچ کدام از اینها نباشد که نمیشود.
کد خبر: ۱۵۴۹۲۶ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۲/۲۳
یک فیلم تلویزیون نشان میداد از آقایی که میرفت توی روستاها و بین بچههای روستا کتاب تقسیم میکرد.
کد خبر: ۱۵۴۵۲۵ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۲/۲۱
من پنج سال نامه رسان بودم و سه بار گذارم افتاد به بیمارستان امدادی.
کد خبر: ۱۵۳۲۳۰ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۲/۱۳
«خلج»، خاطره کوهنوردیهای نسلهای قبل است. راهی خاکی که از ته محله «سیدی»، صاف میرفته تا دل کوه.
کد خبر: ۱۵۲۹۷۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۲/۱۱
آدم در طول عمرش چندبار سروکارش به بیمارستان میافتد؟ و دانستن اینها چه کمکی به آدم میکند؟
کد خبر: ۱۵۲۳۲۴ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۲/۰۸
شکسته بند، فک آقای شاه نظری راجا انداخت. ولی مگه میشد جلو آقای شاه نظری رو گرفت؟
کد خبر: ۱۵۱۹۴۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۲/۰۶
اینکه چطور شد من نامه رسان طرقبه شدم و حدود پنج سال نامههای مردم طرقبه را رساندم خودش حکایت متفاوت و جالبی است.
کد خبر: ۱۵۰۶۴۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۲۷
اولین بار چه کسی گفت دلتنگی؟ یعنی چه دلتنگی؟ آدم با دلش که دلتنگ نمیشود.
کد خبر: ۱۵۰۰۶۲ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۲۴
وقتی حتی از جنازه بی جان آدمها هم میترسیدیم چطور میخواستیم جوانی را که گلوله خورده بود به تماشا بنشینیم.
کد خبر: ۱۴۹۳۷۹ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۱۹
حوالی دهه فجر در دبستان کوچکمان غوغایی به پا میشد که نوستالژی شیرینش تا سالها بعد ماندگار شود و این تکرار نسل به نسل ادامه یابد.
کد خبر: ۱۴۹۳۸۱ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۱۹
صدیقه مقدسی در گفتگو با شهرآرا:
کد خبر: ۹۸۴۱۲ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۱۸
از دوردست صدای شلیک گلوله به گوش میرسد و فریادهای نامفهوم مرگ برشاه و صدای رسای ا... اکبر.
کد خبر: ۱۴۸۵۳۵ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۱۳
قاسم رفیعا - شاعر و طنزپرداز
کد خبر: ۱۴۷۹۹۲ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۱۰
برف که میآمد، کوچه آسیا منع عبورومرور میشد. چون برف پشت بامها را هم میریختند توی کوچه و تونل میزدیم برای گرفتن نان.
کد خبر: ۱۴۷۶۳۱ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۰۸
راستش نقره خانم من این روزها خیلی بیشتر از قبل گریه میکنم، من مانده ام کی گفته این حرف را که مرد گریه نمیکند
کد خبر: ۱۴۷۰۳۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۰۴
درست است آقایان رجال مملکتی خیلی مقبولی نداریم، تا آنچه باید، فرسخها راه داریم، ولی خودمان رعیت هم به هم رحم نمیکنیم.
کد خبر: ۱۴۶۶۵۱ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۰۲
نزدیک پاییز بود. از آن سالهای خشک طرقبه که درختان تشنه بودند. من حدود ۱۰ سال سن داشتم. از همان سالهایی بود که میرفتیم باغ و نمیآمدیم.
کد خبر: ۱۴۶۴۲۹ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۱/۰۱
من حداقل از سن پنج سالگی تا پانزده سالگی حداقل در هشت خانه و محله مختلف زندگی کرده ام. بیشتر این جابه جاییها در خانه برایم نمود داشت و خانه برایم پررنگتر بود، چون ما اجازه نداشتیم توی کوچه بازی کنیم.
کد خبر: ۱۴۵۶۲۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۰/۲۶
وقتی صبح بیدار میشدیم تازه میدیدیم چه خبر است و در حیاط خانه سی سانت و بلکه بیشتر برف نشسته است و انصافا چقدر زیبا بود وقتی چشم باز میکردی و میدیدی دورتادور دیوار تاجی از برف نشسته است و شاخههای درخت داخل حیاط هم خم شده از سنگینی برف.
کد خبر: ۱۴۵۴۷۷ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۰/۲۵
حسینیه سفلی جامخوانیهای بزرگی داشت که توی اینها لباس سیاه میریختند. همه لباسها هم سایز بزرگ بود. یعنی من که تنم میکردم تا قوزک پایم میآمد.
کد خبر: ۱۴۴۱۴۸ تاریخ انتشار : ۱۴۰۱/۱۰/۱۸