شخصیتشناسی امام رضا (ع)؛ نعمت با عظمتی که باید قدرش را دانست | دادرس و فریادرس امت اسلام
فرصت شناخت امام رضا (ع) و بهرهگیری از برکات معرفت به آن حضرت، مخصوص ایام خاصی نیست. شناخت، مقدمه قدرشناسی و تغییر در رفتار است.
به گزارش شهرآرانیوز؛ فرصت شناخت امام رضا (ع) و بهرهگیری از برکات معرفت به آن حضرت، مخصوص ایام خاصی نیست. حجتالاسلاموالمسلمین مرتضی دهشت در گفتوگو با شهرآرا با تکیه بر روایتی درباره قدرشناسی نعمت، بحث شخصیتشناسی امام هشتم (ع) را از همین نقطه آغاز میکند که شناخت، مقدمه قدرشناسی و تغییر در رفتار است. در بیان امامصادق (ع)، ثامنالحجج حضرت امام رضا (ع) «فریادرس این امت» معرفی شده است.
نعمتی که باید قدرش را بدانیم
امامرضا (ع) میفرمایند: «أَحْسِنْ جِوَارَ النِّعَمِ، فَإِنَّهَا وَحْشِیَّةٌ مَا نَأَتْ عَنْ قَوْمٍ فَعَادَتْ إِلَیْهِمْ ۱: اگر با نعمتی همجوار شدید، نیکو همجواری کنید و قدر آن را بدانید؛ چراکه نعمت گریزپاست و اگر از قومی گرفته شود، چهبسا دیگر بازنگردد!» اگر قرار است در حوزه شخصیتشناسی امامرضا (ع) وارد شویم، باید از همینجا شروع کنیم. خداوند متعال بزرگترین نعمت، یعنی نعمت ولایت را به ما عنایت کرده است.
ائمه معصوم (ع) همان خورشیدهای تابانی هستند که هرکدام در افق خود درخشیدهاند و این نعمت را برای انسانها به ارمغان آوردهاند. در نیکوداشت یک نعمت، نکته نخست معرفت آن نعمت است و نکته دوم اینکه وقتی معرفت درونی ما افزایش پیدا کرد، ادبیات و رفتار ما نیز تغییر میکند.
معرفت؛ مقدمه زیارت
ما در کشور جمهوریاسلامی ایران و در شهر مقدس مشهد، نعمت همجواری با امامرضا (ع) را داریم. اگر قرار است قدر این نعمت را بدانیم، باید این شخصیت را بشناسیم؛ بدانیم به زیارت چه کسی آمدهایم و چه کسی را در پیشگاه خداوند واسطه قرار میدهیم. بسیاری از زائران با مشکل و حاجت به این حرم آمدهاند. برای مشکلاتشان، برای حاجاتشان و برای گرههایی که در زندگی دارند. اما سؤال این است که آیا بامعرفت به محضر امامرضا (ع) آمدهایم؟ اگر با این نگاه وارد حرم شویم، نباید دستخالی برگردیم: «گر گدا کاهل بود، تقصیر صاحبخانه چیست؟» ما به خانهای آمدهایم که صاحب آن، بسیار کریم است. باید این فرصت را قدر بدانیم.
تعبیر امام صادق (ع) درباره امامرضا (ع)
یزیدبنسلیت در روایتی، ماجرای دیدار خود با امامصادق (ع) را نقل میکند. او از حضرت درخواست کرد مطلبی به او بفرمایند تا آن را برای آیندگان نقل کند. امامصادق (ع) به فرزندانشان اشاره کردند و درباره امام موسیبنجعفر (ع) فرمودند: «هذا سیدهم: این فرزند من، آقای آنان است.»
حضرت سپس ویژگیهای امام موسیکاظم (ع) را بیان کردند و در ادامه فرمودند: «یُخْرِجُ اللَّهُ تَعَالَى مِنْهُ غَوْثَ هَذِهِ الْأُمَّةِ وَغِیَاثَهَا وَعَلَمَهَا وَنُورَهَا وَفَهْمَهَا وَحُکْمَهَا...۲: خدا از این فرزند من، کسی را پدید میآورد که دادرس و فریادرس این امت، عَلَم، نور، فهم و حکمت این امت خواهد بود.» این همان نقطهای است که در شخصیتشناسی امامرضا (ع) باید در آن تأمل کرد.
القابی که تشریفاتی نیست
«غوث» و «غیاث» هر دو از یک فضای معنایی سخن میگویند: فریادرسی و دستگیری در هنگام گرفتاری و اضطرار. «غوث» به فریادرسی و یاری در هنگام سختی و درماندگی اشاره دارد و «غیاث» نیز به معنای فریادرس و پناهی است که انسان در هنگام شدت و گرفتاری به او روی میآورد. بنابراین، تعبیر امامصادق (ع) یک تعبیر معمولی نیست.
حضرت رضا (ع) در این روایت بهعنوان کسی معرفی میشوند که خداوند به وسیله او برای امت، گشایش و فریادرسی قرار میدهد. در ادامه روایت، نیز این معنا با مصادیق بیشتری توضیح داده شده است: خداوند به وسیله او خونها را حفظ میکند، میان مردم اصلاح ایجاد میکند، پراکندگیها را جمع میکند، شکافها را بههم پیوند میدهد، برهنه را میپوشاند، گرسنه را سیر میکند، ترسها را ایمنی میدهد و باران را فرومیفرستد، پس «غوث» و «غیاث» فقط یک عنوان با لقب تشریفاتی نیست؛ تصویری از نقش امام در دستگیری، اصلاح، پناهدهی و گرهگشایی از جامعه است.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
