همه را پای خوان رأفت امام رضا (ع) بنشانیم
از جلوههای بروز و ظهور محبت و دلدادگی و به روایت بهتر دل در گرو کسی داشتن، شبیه شدن به اوست.
به گزارش شهرآرانیوز؛ از جلوههای بروز و ظهور محبت و دلدادگی و به روایت بهتر دل در گرو کسی داشتن، شبیه شدن به اوست؛ به همین سبب هم وقتی کسی را دوست داریم و برایمان مهم است، سعی میکنیم مثل او حرف بزنیم، مثل او راه برویم، عادتمان شبیه او باشد، حتی به خود میآییم و میبینیم چیزهایی که زمانی اصلا برایمان جذاب نبوده، حالا بهواسطه دوست داشتن کسی، جزو عاداتمان شده است. این خصلت در دوستیها خیلی مشهودتر است؛ برای همین هم در انتخاب دوست و همنشین، سفارش بسیار شده است؛ چون رفقا رفتهرفته شبیه یکدیگر میشوند.
همانقدر که شبیه شدن به شخص مورد علاقه در عادات منفی و ناپسند میتواند خطرناک باشد، بالعکس الگوبرداری یا به زبان خودمانیتر تقلید از رفتارها و عادات مثبت و سازنده کسی که به او علاقه داریم، هم به خودمان کمک میکند هم به خانواده و اجتماع؛ بهویژه وقتی دوستی از جنس رابطه امام و مأموم باشد.
مگر نه آنکه امامرضا (ع) خود در حدیثی زیبا اوصاف امام معصوم (ع) را معرفی کرده، میفرمایند: «امام، رفیق شفیق است.» ما هم که قرنهاست عشق و محبت و ارادت به حضرت را سینهبهسینه از نسلی به نسل بعد منتقل کرده و به یادگار گذاشتهایم، چرا در عادات و رفتار شبیه به حضرت علیبنموسیالرضا (ع) نشویم و در این میدان بین خود و حضرت ثامنالحجج (ع) پل نزنیم و انس برقرار نکنیم؟
از معروفترین ویژگیهای امام رضا (ع) که به آن شهرت دارند و خودِ ما هم با چشم طمع و امید به همین وصف، دائم به در خانه سلطان خراسان متوسل میشویم، «رأفت» و مهربانی است؛ وصفی که جامعه امروز ما بهویژه در برهه حساس درگیری با جنگهای نظامی، اقتصادی و شناختی، بیش از هر زمان به آن نیاز دارد.
محبت سرشار در سبک زندگی رضوی
مرور سیره حضرت ثامنالحجج (ع) بهخوبی نشان میدهد که فرازبهفراز این سبک زندگی نورانی، سرشار از محبت بوده است، حتی زمانی که به اجبار و تهدید، ولایتعهدی مأمون را پذیرفتند، نگاهشان از سر مهر و محبت به شیعه بود و هنوز هم بعد از قرنها، ایران امام رضا (ع) بر خوان پرمهر برکات هجرت حضرت ثامنالائمه (ع) نشسته است و از آن بهرهها میبرد.
رأفت و مهربانی امامرضا (ع) بهگونهای است که انسان، آن را بهطور ملموس حس میکند؛ مثل نسیمی که حس نوازشش روی گونه، لمسشدنی است؛ برای همین هم هرجا به کارمان گره میافتد و دستمان کوتاه میشود و بیپناه میشویم، نگاه و امیدمان به مشهدالرضا (ع) و ضریح و پنجره فولاد امامرضا (ع) است و چهبسیار گرههای کور که به دست کرامتش گشوده نشده، چه بیماران لاعلاجی که با جواب شدن ازسوی پزشکان به حرمشان راه نیافتهاند و سالم و شفایافته، آستان ملکپاسبانش را ترک نکردهاند.
دستگیری از دیگران در پیروی از امام رئوف
مگر همین رزمندگان دفاع مقدس که این روزها هفته گرامیداشت رشادتها و تاریخسازیهایشان است، قبل از عملیات، راهی حرم امام مهربانیها نمیشدند و با توسل به حضرت، برات پیروزی و جنگ نمیگرفتند؟
ما ایرانیها همیشه دست پرمهر حضرت را بالای سر داشتهایم و از بحرانها و جنگها و تحریمها و فتنهها با رأفت و حمایت رضوی عبور کردهایم، پس چه خوب که در ازای تشکر از این همه مِهر و محبت به اسم و برای رضایت حضرت ثامنالحجج (ع)، ما هم رئوف و مهربان باشیم. وقتی اساس و مبنای سیره حضرت علیبنموسیالرضا (ع) بر گرهگشایی و کرامت بوده است، ما هم که عشق ایشان را در دل داریم و در هوای محبت و مهرشان تنفس کردهایم، باید مثل حضرت مهربان باشیم.
این روزها که فشار اقتصادی، سفرهها را تنگ کرده و خیلی از مردم بهویژه اقشار آسیبدیده و کمبرخوردار را بیشتر از همه تحت فشار قرار داده است، میتوانیم به رسم دوستی و عرض ارادت، مثل امامرضا (ع) هوای دیگران را داشته باشیم. این مهربانی گاهی میتواند با یک لبخند و دلداری یا نشستن پای درددل دیگران باشد و زمانی اگر دستمان رسید، در حد حمایت، گرهگشایی، دستگیری و فقرزدایی، اشتغالزایی و پرستاری از بیمار و کار جهادی.
همانطور که ما با دلهای پرامید و چشم طمع به مهربانی امامرضا (ع) زائر حضرت میشویم و همانطور که انتظار داریم وقتی ایشان را میخوانیم، با محبت و رأفت پاسخمان را بدهند، ما هم وقتی کسی درخواستی دارد، به قدر توان با نگاه به رفتار امامرضا (ع)، مهربان باشیم و مهربانی کنیم و اجازه دهیم دوستی ما با امامرضا (ع) رنگ مهربانی به خانهها و جامعه بزند.
ارسال نظرات
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تائید توسط شهرآرانیوز در سایت منتشر خواهد شد.
نظراتی که حاوی توهین و افترا باشد منتشر نخواهد شد.
