به گزارش شهرآرانیوز، نمایش «بر موج دلدار» به نویسندگی و کارگردانی میثم شمسیان و براساس طرحی از زندهیاد بهرام کاظمی در تالار محراب روی صحنه است؛ نمایشی که زندگی و مصائب یک جانباز اعصاب و روان را دستمایه قرار داده و تلاش میکند بخشی از زخمهای کمتر دیدهشده دوران جنگ و تأثیر آن بر زندگی فرد و خانوادهاش را روایت کند.
میثم شمسیان درباره ضرورت اجرای این نمایش در شرایط امروز کشور گفت: موضوع جانبازان اعصاب و روان تنها به گذشته مربوط نمیشود و بسیاری از زخمهای جنگ، زخمهایی پنهان هستند که حتی پس از گذشت سالها همچنان میتوانند در زندگی فرد و خانواده او حضور داشته باشند. به همین دلیل، امروز بیش از هر زمان دیگری نیاز است درباره این آسیبهای پنهان با زبان هنر سخن گفته شود.
او ادامه داد: اهمیت این موضوع برای ما زمانی بیشتر شد که جنگ اخیر بار دیگر بر ضرورت توجه به این قشر صحه گذاشت. انسانهایی که بخشی از بهترین سالهای زندگی خود را در مسیر دفاع از کشور سپری کردهاند، شایسته دیده و شنیده شدن هستند و تئاتر میتواند فرصتی برای نزدیک شدن به تجربه و رنجهای آنان فراهم کند.
شمسیان درباره شکلگیری ایده «بر موج دلدار» توضیح داد: ایده اولیه نمایش از یک دغدغه انسانی شکل گرفت؛ دغدغه آدمهایی که بخشی از زندگی و آرامش خود را برای دفاع از سرزمین و مردمشان گذاشتند، اما گاهی آنچه بر آنها گذشته، کمتر دیده و شنیده شده است. این ایده، مستند و واقعی بود و توسط زندهیاد بهرام کاظمی تنظیم شده بود. قرار بود این نمایشنامه را با یکدیگر کار کنیم، اما متأسفانه ایشان از دنیا رفتند. پس از آن، نگارش نمایشنامه را به پایان رساندم و تلاش کردم اثر را به مرحله اجرا برسانم.
وی افزود: در زمان نگارش نمایشنامه برایم اهمیت داشت که جانباز اعصاب و روان را نه فقط به عنوان یک «قهرمان جنگ» و نه صرفاً به عنوان انسانی آسیبدیده، بلکه به عنوان فردی با احساسات، خاطرات، دلتنگیها، ترسها و آرزوهای خودش ببینم. جنگ برای چنین انسانی با پایان یافتن میدان نبرد تمام نشده و ممکن است سالها بعد همچنان در ذهن و زندگی او ادامه داشته باشد.
کارگردان «بر موج دلدار» با اشاره به بخش دیگری از دغدغههای این نمایش بیان کرد: تلاش کردیم به بخشی کمتر دیدهشده از زندگی این افراد نزدیک شویم؛ به رنجهایی که گاهی در سکوت اتفاق میافتد و همچنین خانوادههایی که در کنار جانبازان با این زخمهای پنهان زندگی میکنند.
شمسیان درباره دشواریهای تولید این اثر نیز گفت: تولید یک نمایش در شرایط اقتصادی امروز کار سادهای نیست. افزایش هزینههای دکور، لباس، تبلیغات و دیگر بخشهای اجرایی، تئاتر را با چالشهای جدی مواجه کرده است. از سوی دیگر، مخاطب نیز با مشکلات و دغدغههای اقتصادی مختلفی روبهروست و شاید تماشای تئاتر در اولویتهای نخست زندگی او قرار نداشته باشد. با این حال، از ابتدا تلاش کردیم مشکلات اقتصادی مانع شکلگیری و اجرای این نمایش نشود.
او ادامه داد: در طول تولید، با مدیریت منابع، حذف هزینههای غیرضروری و همراهی اعضای گروه تلاش کردیم مسیر تولید را ادامه دهیم. چیزی که در بسیاری از مراحل به ما انرژی داد، نگاه حرفهای و همدلی عوامل بود. همه اعضای گروه از شرایط موجود آگاه بودند و حتی در جریان تمرینها با مسائل مربوط به جنگ مواجه شدیم، اما همین اتفاق انگیزهای شد تا به افتخار شهدا، ایثارگران و جانبازان، کار را ادامه دهیم و سنگر جبهه فرهنگی را خالی نگذاریم.
وی تأکید کرد: تلاش ما این بود که با وجود تمام محدودیتها، کیفیت اثر را قربانی شرایط اقتصادی نکنیم و با امکانات موجود بهترین نتیجه ممکن را به دست آوریم. مسیر آسانی نبود، اما باور داشتیم «بر موج دلدار» باید به صحنه برسد و همین باور مهمترین نیروی محرک گروه برای به پایان رساندن مسیر تولید بود.
شمسیان در پایان گفت: برای من، تئاتر فرصتی برای ایجاد گفتوگوست. «بر موج دلدار» تلاش میکند مخاطب را با بخشی از واقعیت زندگی یک جانباز اعصاب و روان مواجه کند؛ با تنهایی، خاطرات، آسیبها و در کنار همه این رنجها، عشق و امیدی که همچنان وجود دارد.
او افزود: در جامعه امروز، با تمام دغدغهها و مشکلاتی که مردم با آنها دستوپنجه نرم میکنند، هنر میتواند فرصتی برای مکث باشد؛ فرصتی برای اینکه چند ساعت از هیاهوی روزمره فاصله بگیریم و به انسان، رنجهای او و مسئولیت اجتماعی خودمان فکر کنیم.