هفتم مهرماه، نهتنها یک مناسبت در تقویم، بلکه روزی است برای تأملکردن، دیدن و قدردانی از انسانهایی که بخش مهمی از زندگی حرفهای خود را در مواجهه با خطر سپری میکنند تا دیگران در امنیت باشند. «روز آتشنشانی و ایمنی» درواقع فرصتی است برای ادای احترام به مردان و زنانی که در لحظه حادثه، پیش از آنکه به نجات خود بیندیشند، برای نجات دیگری قدم به میدان میگذارند. در پسِ واژه آتشنشان، مجموعهای از مسئولیت، مهارت، شجاعت و تعهد نهفته است.
پشت هر عملیات موفق، ساعتها آموزش، تمرین، آمادگی جسمانی، تجربهاندوزی و تصمیمگیری در شرایط دشوار قرار دارد و آتشنشانان باید در کوتاهترین زمان ممکن، در پیچیدهترین موقعیتها، بهترین تصمیم را بگیرند؛ تصمیمی که گاهی با جان انسانها گره خورده است. اما باید گفت مأموریت امروز سازمانهای آتشنشانی، مفهومی گستردهتر از گذشته به خود گرفته است؛ این مأموریت از پیشگیری و آموزش گرفته تا امدادونجات، مقابله با حوادث و بحرانها، ارتقای استانداردهای ایمنی و تلاش برای کاهش آسیبپذیری شهر را شامل میشود.
درواقع، هر حادثهای که پیش از وقوع با آموزش، نظارت و رعایت اصول ایمنی از آن جلوگیری شود، یک موفقیت بزرگ برای جامعه و یک زندگی نجاتیافته است. تجربه سالهای گذشته به ما نشان داده ایمنی، موضوعی نیست که بتوان آن را تنها بر دوش یک سازمان گذاشت. ساختن شهری ایمن، نیازمند مشارکت همه شهروندان، دستگاههای اجرایی، صاحبان اماکن، مدیران و مجموعههای مختلف شهری است.
رعایت سادهترین اصول ایمنی در خانه و محل کار، توجه به هشدارهای کارشناسی، آموزش کودکان و خانوادهها و پرهیز از رفتارهای پرخطر، میتواند از حوادث بسیاری جلوگیری کند. لازم به تأکید است که نباید از خانوادههای آتشنشانان نیز غافل شد؛ خانوادههایی که هر روز با حضور عزیزانشان در حوادث، نگرانی را تجربه میکنند و با وجود همه دشواریها، پشتیبان عزیزان خود در مسیر خدمت هستند.
بیتردید بخش مهمی از توان و آرامش یک آتشنشان، حاصل حمایت و صبوری خانواده اوست. در این روز، یاد و خاطره شهدای آتشنشان و همه آتشنشانانی را که جان خود را در راه خدمت به مردم از دست دادهاند، گرامی میداریم و دربرابر ایثار و فداکاری آنان سر تعظیم فرود میآوریم.
روز آتشنشان، روز پاسداشت تعهد به جان انسانهاست؛ روز قدردانی از کسانی که وقتی زنگخطر به صدا درمیآید، بیدرنگ بهسمت حادثه حرکت میکنند. به همه آتشنشانان پرتلاش و خانوادههای صبور آنان درود میفرستم و امیدوارم با توسعه فرهنگ ایمنی، تقویت آموزش و پیشگیری و بهرهگیری از دانش و فناوریهای نوین، روزی برسد که کمترین حادثه را داشته باشیم.