سالمندی، فصلی است که با طلوع تجربه، حکمت و آرامش همراه است. در فرهنگ اسلامی، پیری نقطه ضعف و ناتوانی شمرده نمیشود، بلکه جایگاهی بس والا دارد؛ چنانکه قرآن کریم و روایات حضرات معصوم؟ عهم؟، بارها به تکریم و پاسداشت سالمندان سفارش کردهاند. این روز بهانهای است تا بار دیگر به این گنجینههای ارزشمند جامعه نگاه کنیم و از دریچه آیات و روایات، جایگاه رفیع آنان را یادآوری کنیم.
قرآن عمر طولانی را نعمتی الهی میداند که به بندگان خاص خود عطا میکند. خداوند در آیه ۷۰ سوره مبارک نحل میفرماید: «وَاللَّهُ خَلَقَکُمْ ثُمَّ یَتَوَفَّاکُمْ وَمِنکُم مَّن یُرَدُّ إِلَىٰ أَرْذَلِ الْعُمُرِ: خداوند شما را آفرید، سپس شما را میمیراند و برخی از شما به پیری و ناتوانی میرسند.» این آیه، پیری را مرحلهای طبیعی از سیر تکامل انسان میداند که در آن، انسان به ضعف جسمانی میرسد، اما درمقابل، به کمال روحی و معنوی نزدیکتر میشود.
در آیه۱۵ سوره احقاف نیز آمده است: «حَتَّىٰ إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ»؛ تا آنگاه که به کمال رشد خود و به چهلسالگی رسید، گفت: پروردگارا! مرا بر شکر نعمتت، موفق کن.» این آیه نشان میدهد که سنین بالاتر، فرصتی برای شکرگزاری و بندگی بیشتر است، نه عاملی برای انزوا و بیارزش شدن.
خداوند در آیه۲۳ سوره اسرا، پس از فرمان به یکتاپرستی، بیدرنگ به احسان به والدین دستور میدهد: «وَقَضَىٰ رَبُّکَ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا إِیَّاهُ وَبِالْوَالِدَیْنِ إِحْسَانًا إِمَّا یَبْلُغَنَّ عِندَکَ الْکِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ کِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَا أُفٍّ وَلَا تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلًا کَرِیمًا: و پروردگارت فرمان داده است که جز او را نپرستید و به پدر و مادر نیکی کنید. اگر یکی از آن دو یا هر دو نزد تو به پیری رسیدند، به آنان «اف» نگو و بر آنان بانگ مزن و با آنان، سخنی شایسته بگو!» این آیه، نقطه اوج تکریم سالمندان است؛ تاآنجاکه حتی کوچکترین بیاحترامی در حق آنان، نیز روا نیست. در روز جهانی سالمندان، این پرسش پیش میآید که آیا ما در عمل به این فرمان الهی، حق سالمندان را ادا کردهایم؟
در روایات اسلامی، سالمندان جایگاهی همانند پیامبران درمیان امت خود دارند. امامصادق؟ ع؟ میفرمایند: «الشَّیْخُ فِی أَهْلِهِ کَالنَّبِیِّ فِی أُمَّتِهِ: پیرمرد درمیان خانوادهاش، همچون پیامبر درمیان امتش است.» این تشبیه شگفتانگیز، نشان میدهد که سالمند نهتنها سربار نیست، بلکه راهبر، الگو و مایه برکت خانواده است.
پیامبر اکرم؟ ص؟ نیز در روایتی میفرمایند: «مَا أَکْرَمَ شَابٌّ شَیْخًا لِسِنِّهِ إِلَّا قَیَّضَ اللَّهُ لَهُ مَنْ یُکْرِمُهُ عِنْدَ سِنِّهِ:»؛ هیچ جوانی نیست که پیرمردی را بهخاطر سنش گرامی بدارد، مگر آنکه خداوند برای او کسی را قرار میدهد که در سن پیری، او را گرامی بدارد.» این روایت، پاداش دنیوی و اخروی تکریم سالمندان را بهزیبایی ترسیم میکند.
سیره عملی اهلبیت؟ عهم؟ نیز سرشار از احترام به سالمندان است. پیامبر اکرم؟ ص؟ در برخورد با سالخوردگان، همواره پیشدستی میکردند و آنان را مقدم میداشتند. در روایتی آمده است که آن حضرت فرمودند: «إِنَّ مِنْ إِجْلَالِ اللَّهِ إِکْرَامَ ذِی الشَّیْبَةِ الْمُسْلِمِ: همانا از بزرگداشت خداوند، احترام به مسلمان سالخورده است.»
همچنین امامسجاد؟ ع؟، حق والدین را چنین بیان میکنند: «وَأَمَّا حَقُّ أَبِیکَ فَتَعْلَمُ أَنَّهُ أَصْلُکَ... وَأَمَّا حَقُّ أُمِّکَ فَتَعْلَمُ أَنَّهَا حَمَلَتْکَ...: و، اما حق پدرت آن است که بدانی او ریشه توست و حق مادرت آن است که بدانی او تو را حمل کرد.» این تعابیر، نشاندهنده آن است که تکریم سالمندان، ریشه در فطرت و آموزههای دینی دارد.
امروزه با افزایش امید به زندگی و رشد جمعیت سالمندان، نگاهها به سالخوردگان تغییر کرده است. برخی افراد، سالخوردگی را دوران ناتوانی و انزوا میپندارند، اما آموزههای اسلامی آن را دوران حکمت، آرامش و نزدیکی به خدا میدانند. سالمندان، حافظان تجربه، انتقالدهندگان فرهنگ و ستونهای عاطفی خانوادهاند. اگر جامعه به جای ترحم، به آنان احترام بگذارد و از تجربهشان بهره ببرد، دوران سالمندی به فرصتی برای رشد و تعالی تبدیل خواهد شد.
روز جهانی سالمندان، فرصتی است برای بازنگری در نگاه خود به دوران سالخوردگی و سالمندان. قرآن و روایات، تکریم سالمندان را وظیفهای دینی و انسانی میدانند. بیاییم در این روز، با عمل به آموزههای اسلامی، به سالمندان خود احترام بگذاریم، از آنان دلجویی کنیم و بدانیم که احترام به آنان، احترام به خودِ آینده ماست. سالمندان، سرمایههای معنوی جامعهاند؛ بیایید این سرمایهها را پاس بداریم!